tweede opdracht

Zoals je eerder al kon lezen, heb ik wel al wat ervaring met web 2.0. Ik weet van alle onderstaande toepassingen wel iets:

• librarything
• facebook
• flickr
• rss-feeds
• bloggen
• besprekingen van films maken en publiceren op imdb
  

En misschien vergeet ik er nog. Ik gebruik deze of heb ze al gebruikt, maar in de meeste gevallen slechts oppervlakkig. Zo heb ik bij twee gelegenheden foto's op Flickr gepubliceerd, maar heb ik het niet altijd gemakkelijk om ze voor mezelf terug op te roepen.

Ik heb soms ook wat problemen met de privacy die je eigenlijk voor een deel opgeeft met veel web 2.0-toepassingen. Op facebook bijvoorbeeld, al kan je dat beperkt houden, maar wat heeft het dan voor zin om je gezicht op facebook te zetten? Of neem nou bloggen, dat is een beetje als een dagboek online plaatsen. Wat ik me dan afvraag, al die 'openhartige' bloggers, of ze niet een personage voor zichzelf verzinnen en dat personage dan voor hen laten spreken? Hoeveel laten ze echt van zichzelf zien?

Nog iets dat me bijvoorbeeld aan facebook stoort, is dat je aangemoedigd wordt, op een kunstmatige manier, om vrienden toe te voegen. Zo van: dit zijn vrienden van jouw vrienden, misschien ken je ze ook en voeg ze dan ook meteen maar toe! Of, een van je vrienden is fan van die of die, misschien ben jij ook wel fan? Ik zit nog maar sinds kort op facebook, ben in korte tijd door 2 personen uitgenodigd om ook een profiel aan te maken. Eén van die 2 had ik in geen jaren meer gesproken, niet echt wat je een vriend noemt dus. En daar stond hij dan als mijn vriend en kon op die manier alles lezen wat ik toevoegde. Ik heb even getwijfeld, maar heb hem dan toch 'gedumpt' als vriend. Wat me over de drempel haalde, was dat ik in de krant had gelezen dat vrienden dumpen op netwerksites dé nieuwe trend van 2009 zou worden, én dat de gedumpten dat in vele gevallen niet eens zelf merken, ze worden in elk geval niet verwittigd (wel van elke andere kleinigheid). Kortom, lang geleden dat ik nog eens iets deed dat 'in' was!

Een andere reden dat ik misschien geen blijver zal zijn in de blogcommunity (is dat geen trendy web 2.0-woord, community?), is dat als ik eenmaal begonnen ben met schrijven, ik niet kan ophouden en maar door blijf zeuren. En zo lever ik teksten af zonder structuur, teksten die ik eigenlijk niet voorbij mijn inwendige (taal)criticus zou krijgen, als ik van mijn hart geen steen maakte. Ik zou eigenlijk uren blijven teksten bewerken tot ik vond dat het goed was, maar daar heb ik geen tijd voor. Bij deze klik ik nu dan maar op 'bericht publiceren' (en als ik het goed heb, kan je zelfs nà publicatie nog berichten blijven bewerken, is dat even een geruststellende gedachte).