Ding 8, of mijn visie op web 2.0

Toen ik de opdracht voor ding 8 onder ogen kreeg, zonk de moed me een beetje in de schoenen. We zijn nog niet eens halverwege en moeten nu al onze visie op web 2.0 formuleren. Misschien daarom dat het even heeft geduurd vooraleer ik verder ben gegaan met 23 dingen, al zit het mooie weer de laatste dagen en weken daar ook wel voor iets tussen.

Nee, ik denk echt liever eerst wat langer na vooraleer ik mijn mening te kennen geef, in dat opzicht past de filosofie van web 2.0 misschien wat minder bij mijn karakter. Voor web 2.0 heb ik de indruk dat het vooral vlug moet gaan, het is een nog vluchtiger medium dan het gewone internet. Wat je vandaag zegt, is morgen soms al achterhaald; er is niet veel tijd om wat langer bij de dingen stil te staan. Als je niet meteen reageert, is je mening morgen wellicht al niet meer interessant of van tel.

Mij is ooit eens gezegd dat ik een 'secundaire denker' ben, dat wil zeggen dat ik meer tijd nodig heb om dingen te verwerken, dat ik niet op staande voet mijn mening over iets kan formuleren. Dat is niet leuk om te horen als je twaalf bent, maar hoe ouder ik word, hoe meer ik denk dat het wel juist is. Ik weet vaak niet meteen hoe ik op iets moet reageren, en ik wil in veel gevallen ook niet zomaar wat zeggen. Dat doe ik alleen als ik bij de bakker sta en over het weer praat. Als mijn woorden op papier of op internet staan, dan kunnen ze me inhalen, ze kunnen me als het ware later nog voor de voeten geworpen worden, al kan ik dat al meteen relativeren, net omdat het zo'n vluchtig medium is, is die kans wel heel klein... Ja, je ziet dat ik er nog niet uit ben.

Ik zal aan het eind van 23 dingen mijn best doen om een mooi uitgewerkt essaytje te schrijven met mijn visie op web 2.0 erin. Laat ik voor dit ding volstaan met te zeggen, dat ik de laatste weken al heel druk (persoonlijk dan) bezig geweest ben met web 2.0. Ik hou alle boeken die ik lees bij op Librarything, ik heb foto's gepost op Flickr en op Facebook, en ben zelfs al met filmpjes aan de gang gegaan. Dus hoewel ik het een vluchtig medium vind, gebruik ik het wel als een soort van archief (Librarything) en als een communicatiemiddel met goede vrienden. Ik moet misschien alvast een lijst van trefwoorden gaan bijhouden waarrond ik na afloop mijn essay kan schrijven: vluchtig medium, archief, communicatiemiddel, het begrip privacy zal ik er ook al maar aan toevoegen.

In vorige berichten had ik het al over de mogelijkheden die web 2.0 voor de bibliotheek kan bieden, meer heb ik daar voorlopig niet over te zeggen.

En dan nog dit: ik kom de laatste weken steeds het begrip 'twitter' tegen in de krant, ben dus nu al razend benieuwd wat dat juist is.