Het sluit niet echt bij één specifiek ding aan, maar dit wou ik toch even kwijt. Ik heb onlangs ontdekt en echt begrepen waar 'embedden' voor staat en ben er ook in geslaagd het toe te passen.
Eén van de dingen die ik aan web 2.0 heb leren waarderen, is hoe de verschillende dingen met elkaar verbonden kunnen worden. Je delicious bookmarks, je librarything-boeken op je blog, netvibes waarbij je al je interessevelden interactief kunt opvolgen,...
Embedden is ook zoiets maar ik dacht dat het nogal ingewikkeld was. Niets is minder waar. Op flickr bijvoorbeeld, je zet daar een aantal foto's op, sorteert ze in sets en kan er dan per setje een diavoorstelling van maken, die je met anderen kunt delen. Dat delen kun je doen door een link via e-mail te versturen, of die link op je blog te zetten, maar je kan ook gewoon de hele diavoorstelling 'importeren' via een widget zodat het lijkt alsof ze op je blog staat. Doorklikken is ook eenvoudig maar ik denk dat mensen sneller geneigd zullen zijn de foto's of het filmpje te bekijken als ze gewoon op de play-knop moeten drukken...
woensdag 3 juni 2009
Online kantoortoepassingen, chatten en twitter in een notedop
Heb 3 dingen in korte tijd tot mij genomen: online kantoortoepassingen, chatten en twitter. Omdat ik het van geen van de drie erg warm of koud krijg, behandel ik ze allemaal samen in één blogbericht.
Om te beginnen: online kantoortoepassingen. Ik kan mij de mogelijkheden ervan wel inbeelden, heb ook één en ander uitgeprobeerd, maar zie in mijn werkomgeving en ook privé geen echte behoefte om hiervan gebruik te maken. Op het werk delen we soms documenten, en dan gebruiken we de ingebouwde functies van office om wijzigingen bij te houden, en dat werkt tot mijn tevredenheid. Maar het is goed om weten dat dit bestaat.
Over chatten koesterde ik vooraf de nodige vooroordelen. Ze zijn zeker niet allemaal weggenomen nu. Het grootste deel van chats gaat imo (dat is slang voor 'in my opinion') over onnozelheden. Ik vind niet dat je altijd ernstig moet zijn, zeker niet, maar onnozelheden uitwisselen, achterovervallen van het lachen, ik doe het toch liever face to face. Ik wil graag communiceren, praten, babbelen met anderen, maar als er een medium tussenzit, is het voor mij vaak een opgave. Telefoneren, sms'en, e-mailen... zijn voor mij nuttige communicatiemiddelen die ik gebruik uit praktisch oogpunt. Een telefoontje of een sms'je als je snel iets wil afspreken, een e-mail als ik een aantal vragen wil op een rijtje zetten of bijvoorbeeld meer mensen tegelijk wil aanspreken...
Chatten met de bibliotheek, ik kan mij voorstellen dat het nuttig kan zijn. Maar dan moet je wel iemand vrijstellen om dat op te volgen, of je moet de chatfunctie op bepaalde tijdstippen openstellen. Zoals er nu iemand is die de telefoon opneemt, telefonische vragen en klachten behandelt. Waarbij ik me dan meteen de vraag stel: welk extra voordeel heeft chatten als je het vergelijkt met telefoneren? Zeker als het zoals bij ons gaat, waar je niet eerst een heel keuzemenu moet afgaan vooraleer je met een medewerker kunt spreken, en waar vragen voor het overgrote deel meteen eenvoudig kunnen beantwoord worden aan de telefoon.
Ik heb geen vraag gesteld aan Aladdin, ik kon geen goede vraag bedenken, toch niet een vraag waarop ik zelf het antwoord niet kan opzoeken. Maar wat ik bij Aladdin vooral goed vond, was dat mensen kunnen helpen om vragen op te lossen, vooral dan vragen die je niet via een catalogus of een zoekmachine eenvoudig kunt beantwoorden. Genre 'ik heb ooit eens een boek gelezen en dat verhaal ging ongeveer zo en zo, weet iemand de titel daarvan?'.
En dan twitter. Is me dat even een teleurstelling nu ik weet wat het inhoudt. Ik heb een aantal voorbeelden bekeken en er was niet veel bij dat tot mijn verbeelding sprak. Ook redelijk onleesbaar, ik bedoel daarmee dat je in 140 tekens echt niet duidelijk kunt communiceren. Om die reden ben ik ook geen fan van sms. Ik krijg soms een sms met een vraag erin waarop ik niet handig via sms kan reageren, omdat het te ingewikkeld is om in zo'n korte boodschap uit te leggen, en dan denk ik: te krenterig om te telefoneren?
Misschien ben ik dan toch een asociaal mens. Ik vond bij Facebook de vraag 'wat ben je nu aan het doen?' er al een beetje over, en dan wist ik nog niet dat deze functie ook twitter is. Dan zie ik dat kennissen gaan stofzuigen of dat ze eigenlijk hun examen Frans zouden moeten voorbereiden, maar dat het nu echt wel te mooi weer is daarvoor, en dan denk ik: wat heb ik daaraan? En wat hebben zij daaraan om dat mee te delen? Leven mensen die daarmee bezig zijn, hun leven dan vooral via de computer? Is iets pas echt gebeurd als er een neerslag van bestaat? Het is een beetje alsof web 2.0 mensen tot verslaggevers van de trivialiteiten in hun eigen leven maakt.
Ik zie alleen een nuttige functie voor twitter als je een groot netwerk van vrienden, collega's en kennissen hebt die bijna constant online zijn, en je zit met een dringende vraag waarop je een antwoord zoekt, dan kan je die vraag op twitter gooien en heb je kans dat er snel een antwoord komt waaraan je iets hebt. Voor de bibliotheek zie ik er niet onmiddellijk graten in, maar ik hou het op een open einde, wie weet wat de toekomst nog brengt. In het begin van het gsm-tijdperk vond ik gsm's ook maar een ridicuul speeltje, en als ik uitgever was geweest in het begin van onze jaartelling, dan had ik vast ook de schrijver van het nieuwe testament wandelen gestuurd omdat ik er geen brood in zag...
Om te beginnen: online kantoortoepassingen. Ik kan mij de mogelijkheden ervan wel inbeelden, heb ook één en ander uitgeprobeerd, maar zie in mijn werkomgeving en ook privé geen echte behoefte om hiervan gebruik te maken. Op het werk delen we soms documenten, en dan gebruiken we de ingebouwde functies van office om wijzigingen bij te houden, en dat werkt tot mijn tevredenheid. Maar het is goed om weten dat dit bestaat.
Over chatten koesterde ik vooraf de nodige vooroordelen. Ze zijn zeker niet allemaal weggenomen nu. Het grootste deel van chats gaat imo (dat is slang voor 'in my opinion') over onnozelheden. Ik vind niet dat je altijd ernstig moet zijn, zeker niet, maar onnozelheden uitwisselen, achterovervallen van het lachen, ik doe het toch liever face to face. Ik wil graag communiceren, praten, babbelen met anderen, maar als er een medium tussenzit, is het voor mij vaak een opgave. Telefoneren, sms'en, e-mailen... zijn voor mij nuttige communicatiemiddelen die ik gebruik uit praktisch oogpunt. Een telefoontje of een sms'je als je snel iets wil afspreken, een e-mail als ik een aantal vragen wil op een rijtje zetten of bijvoorbeeld meer mensen tegelijk wil aanspreken...
Chatten met de bibliotheek, ik kan mij voorstellen dat het nuttig kan zijn. Maar dan moet je wel iemand vrijstellen om dat op te volgen, of je moet de chatfunctie op bepaalde tijdstippen openstellen. Zoals er nu iemand is die de telefoon opneemt, telefonische vragen en klachten behandelt. Waarbij ik me dan meteen de vraag stel: welk extra voordeel heeft chatten als je het vergelijkt met telefoneren? Zeker als het zoals bij ons gaat, waar je niet eerst een heel keuzemenu moet afgaan vooraleer je met een medewerker kunt spreken, en waar vragen voor het overgrote deel meteen eenvoudig kunnen beantwoord worden aan de telefoon.
Ik heb geen vraag gesteld aan Aladdin, ik kon geen goede vraag bedenken, toch niet een vraag waarop ik zelf het antwoord niet kan opzoeken. Maar wat ik bij Aladdin vooral goed vond, was dat mensen kunnen helpen om vragen op te lossen, vooral dan vragen die je niet via een catalogus of een zoekmachine eenvoudig kunt beantwoorden. Genre 'ik heb ooit eens een boek gelezen en dat verhaal ging ongeveer zo en zo, weet iemand de titel daarvan?'.
En dan twitter. Is me dat even een teleurstelling nu ik weet wat het inhoudt. Ik heb een aantal voorbeelden bekeken en er was niet veel bij dat tot mijn verbeelding sprak. Ook redelijk onleesbaar, ik bedoel daarmee dat je in 140 tekens echt niet duidelijk kunt communiceren. Om die reden ben ik ook geen fan van sms. Ik krijg soms een sms met een vraag erin waarop ik niet handig via sms kan reageren, omdat het te ingewikkeld is om in zo'n korte boodschap uit te leggen, en dan denk ik: te krenterig om te telefoneren?
Misschien ben ik dan toch een asociaal mens. Ik vond bij Facebook de vraag 'wat ben je nu aan het doen?' er al een beetje over, en dan wist ik nog niet dat deze functie ook twitter is. Dan zie ik dat kennissen gaan stofzuigen of dat ze eigenlijk hun examen Frans zouden moeten voorbereiden, maar dat het nu echt wel te mooi weer is daarvoor, en dan denk ik: wat heb ik daaraan? En wat hebben zij daaraan om dat mee te delen? Leven mensen die daarmee bezig zijn, hun leven dan vooral via de computer? Is iets pas echt gebeurd als er een neerslag van bestaat? Het is een beetje alsof web 2.0 mensen tot verslaggevers van de trivialiteiten in hun eigen leven maakt.
Ik zie alleen een nuttige functie voor twitter als je een groot netwerk van vrienden, collega's en kennissen hebt die bijna constant online zijn, en je zit met een dringende vraag waarop je een antwoord zoekt, dan kan je die vraag op twitter gooien en heb je kans dat er snel een antwoord komt waaraan je iets hebt. Voor de bibliotheek zie ik er niet onmiddellijk graten in, maar ik hou het op een open einde, wie weet wat de toekomst nog brengt. In het begin van het gsm-tijdperk vond ik gsm's ook maar een ridicuul speeltje, en als ik uitgever was geweest in het begin van onze jaartelling, dan had ik vast ook de schrijver van het nieuwe testament wandelen gestuurd omdat ik er geen brood in zag...
woensdag 6 mei 2009
Wiki's
Ik denk dat het werken met wiki's wel handig is om kennis of ervaringen of ideeën uit te wisselen. De wiki van de beeld-en-geluidwerkgroep van Winob geniet mijn voorkeur omdat ik daarin meteen kansen voor mijn eigen takenpakket ontwaarde.
Wel jammer dat zoiets al bijna een jaar bestaat en ik er gewoon niets van afwist. Best mogelijk dat het ooit wel eens in een nieuwsbrief heeft gestaan, een nieuwsbrief die ik slechts cursorisch heb gelezen. Het goede aan dit gegeven is, dat ik meteen gekeken heb of ik me op de website van Winob kon abonneren op een RSS-feed (om in het vervolg geen belangrijke nieuwtjes te missen). Het antwoord was negatief, maar zo zie je maar, ik begin me langzamerhand een web 2.0-attitude aan te meten.
Ik heb me als lid aangemeld op de wiki van de werkgroep beeld en geluid, en zelfs al tekst bewerkt. Ook hier dus weer een gebruikersnaam en paswoord aangemaakt. Die gebruikersnamen en paswoorden, dat is me nogal een onoverzichtelijk gegeven: hoe hou je ze allemaal zo bij dat je er te allen tijde onmiddellijk toegang toe hebt? Zou daar geen veilige weboplossing voor bestaan? Ik heb nu ook wel een oplossing, die ik hier om voor de hand liggende redenen niet uit de doeken zal doen, maar ik vermoed dat het niet de veiligste manier van werken is.
Binnen onze eigen bibliotheek kan ik niet meteen iets bedenken waarvoor we een wiki zouden kunnen gebruiken. Misschien is dat interessanter voor een grote bibliotheek. Bovendien hebben wij regelmatig personeelsvergaderingen waarin we informatie kunnen uitwisselen, en varieert de mate van vertrouwdheid met computers en zelfs met het "gewone internet" (web 1.0?) nogal onder mijn collega's.
Wel jammer dat zoiets al bijna een jaar bestaat en ik er gewoon niets van afwist. Best mogelijk dat het ooit wel eens in een nieuwsbrief heeft gestaan, een nieuwsbrief die ik slechts cursorisch heb gelezen. Het goede aan dit gegeven is, dat ik meteen gekeken heb of ik me op de website van Winob kon abonneren op een RSS-feed (om in het vervolg geen belangrijke nieuwtjes te missen). Het antwoord was negatief, maar zo zie je maar, ik begin me langzamerhand een web 2.0-attitude aan te meten.
Ik heb me als lid aangemeld op de wiki van de werkgroep beeld en geluid, en zelfs al tekst bewerkt. Ook hier dus weer een gebruikersnaam en paswoord aangemaakt. Die gebruikersnamen en paswoorden, dat is me nogal een onoverzichtelijk gegeven: hoe hou je ze allemaal zo bij dat je er te allen tijde onmiddellijk toegang toe hebt? Zou daar geen veilige weboplossing voor bestaan? Ik heb nu ook wel een oplossing, die ik hier om voor de hand liggende redenen niet uit de doeken zal doen, maar ik vermoed dat het niet de veiligste manier van werken is.
Binnen onze eigen bibliotheek kan ik niet meteen iets bedenken waarvoor we een wiki zouden kunnen gebruiken. Misschien is dat interessanter voor een grote bibliotheek. Bovendien hebben wij regelmatig personeelsvergaderingen waarin we informatie kunnen uitwisselen, en varieert de mate van vertrouwdheid met computers en zelfs met het "gewone internet" (web 1.0?) nogal onder mijn collega's.
maandag 20 april 2009
Ding 8, of mijn visie op web 2.0
Toen ik de opdracht voor ding 8 onder ogen kreeg, zonk de moed me een beetje in de schoenen. We zijn nog niet eens halverwege en moeten nu al onze visie op web 2.0 formuleren. Misschien daarom dat het even heeft geduurd vooraleer ik verder ben gegaan met 23 dingen, al zit het mooie weer de laatste dagen en weken daar ook wel voor iets tussen.
Nee, ik denk echt liever eerst wat langer na vooraleer ik mijn mening te kennen geef, in dat opzicht past de filosofie van web 2.0 misschien wat minder bij mijn karakter. Voor web 2.0 heb ik de indruk dat het vooral vlug moet gaan, het is een nog vluchtiger medium dan het gewone internet. Wat je vandaag zegt, is morgen soms al achterhaald; er is niet veel tijd om wat langer bij de dingen stil te staan. Als je niet meteen reageert, is je mening morgen wellicht al niet meer interessant of van tel.
Mij is ooit eens gezegd dat ik een 'secundaire denker' ben, dat wil zeggen dat ik meer tijd nodig heb om dingen te verwerken, dat ik niet op staande voet mijn mening over iets kan formuleren. Dat is niet leuk om te horen als je twaalf bent, maar hoe ouder ik word, hoe meer ik denk dat het wel juist is. Ik weet vaak niet meteen hoe ik op iets moet reageren, en ik wil in veel gevallen ook niet zomaar wat zeggen. Dat doe ik alleen als ik bij de bakker sta en over het weer praat. Als mijn woorden op papier of op internet staan, dan kunnen ze me inhalen, ze kunnen me als het ware later nog voor de voeten geworpen worden, al kan ik dat al meteen relativeren, net omdat het zo'n vluchtig medium is, is die kans wel heel klein... Ja, je ziet dat ik er nog niet uit ben.
Ik zal aan het eind van 23 dingen mijn best doen om een mooi uitgewerkt essaytje te schrijven met mijn visie op web 2.0 erin. Laat ik voor dit ding volstaan met te zeggen, dat ik de laatste weken al heel druk (persoonlijk dan) bezig geweest ben met web 2.0. Ik hou alle boeken die ik lees bij op Librarything, ik heb foto's gepost op Flickr en op Facebook, en ben zelfs al met filmpjes aan de gang gegaan. Dus hoewel ik het een vluchtig medium vind, gebruik ik het wel als een soort van archief (Librarything) en als een communicatiemiddel met goede vrienden. Ik moet misschien alvast een lijst van trefwoorden gaan bijhouden waarrond ik na afloop mijn essay kan schrijven: vluchtig medium, archief, communicatiemiddel, het begrip privacy zal ik er ook al maar aan toevoegen.
In vorige berichten had ik het al over de mogelijkheden die web 2.0 voor de bibliotheek kan bieden, meer heb ik daar voorlopig niet over te zeggen.
En dan nog dit: ik kom de laatste weken steeds het begrip 'twitter' tegen in de krant, ben dus nu al razend benieuwd wat dat juist is.
Nee, ik denk echt liever eerst wat langer na vooraleer ik mijn mening te kennen geef, in dat opzicht past de filosofie van web 2.0 misschien wat minder bij mijn karakter. Voor web 2.0 heb ik de indruk dat het vooral vlug moet gaan, het is een nog vluchtiger medium dan het gewone internet. Wat je vandaag zegt, is morgen soms al achterhaald; er is niet veel tijd om wat langer bij de dingen stil te staan. Als je niet meteen reageert, is je mening morgen wellicht al niet meer interessant of van tel.
Mij is ooit eens gezegd dat ik een 'secundaire denker' ben, dat wil zeggen dat ik meer tijd nodig heb om dingen te verwerken, dat ik niet op staande voet mijn mening over iets kan formuleren. Dat is niet leuk om te horen als je twaalf bent, maar hoe ouder ik word, hoe meer ik denk dat het wel juist is. Ik weet vaak niet meteen hoe ik op iets moet reageren, en ik wil in veel gevallen ook niet zomaar wat zeggen. Dat doe ik alleen als ik bij de bakker sta en over het weer praat. Als mijn woorden op papier of op internet staan, dan kunnen ze me inhalen, ze kunnen me als het ware later nog voor de voeten geworpen worden, al kan ik dat al meteen relativeren, net omdat het zo'n vluchtig medium is, is die kans wel heel klein... Ja, je ziet dat ik er nog niet uit ben.
Ik zal aan het eind van 23 dingen mijn best doen om een mooi uitgewerkt essaytje te schrijven met mijn visie op web 2.0 erin. Laat ik voor dit ding volstaan met te zeggen, dat ik de laatste weken al heel druk (persoonlijk dan) bezig geweest ben met web 2.0. Ik hou alle boeken die ik lees bij op Librarything, ik heb foto's gepost op Flickr en op Facebook, en ben zelfs al met filmpjes aan de gang gegaan. Dus hoewel ik het een vluchtig medium vind, gebruik ik het wel als een soort van archief (Librarything) en als een communicatiemiddel met goede vrienden. Ik moet misschien alvast een lijst van trefwoorden gaan bijhouden waarrond ik na afloop mijn essay kan schrijven: vluchtig medium, archief, communicatiemiddel, het begrip privacy zal ik er ook al maar aan toevoegen.
In vorige berichten had ik het al over de mogelijkheden die web 2.0 voor de bibliotheek kan bieden, meer heb ik daar voorlopig niet over te zeggen.
En dan nog dit: ik kom de laatste weken steeds het begrip 'twitter' tegen in de krant, ben dus nu al razend benieuwd wat dat juist is.
dinsdag 24 februari 2009
Mogelijkheden voor gebruik van Flickr in de bib
Ja, Flickr gebruiken in de bibliotheek, daar zie ik heel wat mogelijkheden voor. Bijvoorbeeld, op de gedichtendag laatst hadden wij de kinderen van het tweede leerjaar voor een activiteit in de bibliotheek. Ze moesten in groepjes verschillende opdrachten uitvoeren, die allemaal iets met gedichten en dieren te maken hadden. We hebben daar foto's van, stel dat we die op Flickr zetten met een link vanaf onze website, zodat ouders, leerkrachten, alle belangstellenden eens kunnen gaan kijken hoe leuk het was. Dan is het promotionele effect niet alleen groter, het blijft ook langer duren.
En je moet het natuurlijk geen weken of maanden later pas op Flickr plaatsen, je moet kort op de bal spelen. Of je zou ook foto's kunnen op Flickr plaatsen om de nieuwsgierigheid te wekken voor iets dat binnenkort te gebeuren staat. Ik denk daarbij aan de biblioservicebus die wij vanaf 2010 willen gaan inzetten, je zou mysterieuze foto's kunnen maken en die gebruiken in een wedstrijd (bijvoorbeeld van de halteplaatsen, als je die niet al te herkenbaar fotografeert, en dan mensen laten raden waar de foto genomen is). En de winnaar zet je dan in de bloemetjes als de bus feestelijk ingereden wordt. Ik ben nu maar een beetje luid aan het nadenken, natuurlijk, maar ik denk echt dat je niet ver hoeft te zoeken om de mogelijkheden te zien.
Er is bij ons ook al jaren een idee om een fotodatabank met lokale foto's aan te leggen, zowel van oude als van nieuwe foto's. Daar zijn we tot nu toe nog niet aan toegekomen, onder andere omdat de opslag daarvan en het ontsluiten van die foto's niet zo makkelijk te realiseren leek. Een toepassing als Flickr kan daarbij helpen, je uploadt de foto's naar Flickr, daar zijn ze voor iedereen toegankelijk, en je voorziet ze van tags (waar zijn ze genomen, wie staat erop, wanneer) zodat je naar onderwerpen kunt zoeken.
En je moet het natuurlijk geen weken of maanden later pas op Flickr plaatsen, je moet kort op de bal spelen. Of je zou ook foto's kunnen op Flickr plaatsen om de nieuwsgierigheid te wekken voor iets dat binnenkort te gebeuren staat. Ik denk daarbij aan de biblioservicebus die wij vanaf 2010 willen gaan inzetten, je zou mysterieuze foto's kunnen maken en die gebruiken in een wedstrijd (bijvoorbeeld van de halteplaatsen, als je die niet al te herkenbaar fotografeert, en dan mensen laten raden waar de foto genomen is). En de winnaar zet je dan in de bloemetjes als de bus feestelijk ingereden wordt. Ik ben nu maar een beetje luid aan het nadenken, natuurlijk, maar ik denk echt dat je niet ver hoeft te zoeken om de mogelijkheden te zien.
Er is bij ons ook al jaren een idee om een fotodatabank met lokale foto's aan te leggen, zowel van oude als van nieuwe foto's. Daar zijn we tot nu toe nog niet aan toegekomen, onder andere omdat de opslag daarvan en het ontsluiten van die foto's niet zo makkelijk te realiseren leek. Een toepassing als Flickr kan daarbij helpen, je uploadt de foto's naar Flickr, daar zijn ze voor iedereen toegankelijk, en je voorziet ze van tags (waar zijn ze genomen, wie staat erop, wanneer) zodat je naar onderwerpen kunt zoeken.
Verkenning van Flickr
Ik heb de afgelopen dagen Flickr een beetje verkend, heb er nu al veel meer inzicht in gekregen.
Omdat ik deze zomer naar Yorkshire op vakantie ga, heb ik een foto gekozen van de Yorkshire Moors. Mooi hé, precies uit een sprookje. De foto deed me denken aan een wandeling die ik enkele jaren geleden in een Ardens bos maakte, een prachtig oud herfstbos met een kabbelend beekje. Ik werd haast lyrisch van die beek, zo mooi vond ik het, een onvergetelijke ervaring.
Hij is van iemand die zich op flickr Ukawar laat noemen, en ik heb hem via flickrmail netjes om toelating gevraagd.
Hij vroeg me ook om een link naar zijn foto's op te nemen, en hierbij is dat gedaan.
Nu publiceer ik dit bericht eerst eventjes, eens zien of het gelukt is...
maandag 16 februari 2009
tabs in netvibes
Het is me al een tijd geleden gelukt om tabs te gebruiken in netvibes. Ik heb nu verschillende tabs aangemaakt en de feeds daarin ondergebracht.
Ook widgets ontdekt. Ik moet eerlijk zijn, als het geen opdracht was geweest, had ik daar waarschijnlijk niet eens naar gekeken, maar dat zou een vergissing geweest zijn. Als je daar je diverse accounts bij gmail, delicious en facebook bijvoorbeeld aan toevoegt, dan ben je steeds als je naar netvibes gaat al ingelogd en zie je bijvoorbeeld direct of de laatste nieuwe e-mails interessant genoeg zijn om ze meteen te lezen of niet...
Met widgets had ik eigenlijk ook al op een andere manier kennisgemaakt. Ik heb windows vista staan op mijn pc thuis, en daar heb ik op het bureaublad enkele widgets geïnstalleerd: het weer, de koers van het Britse pond (omdat ik deze zomer naar Engeland ga, hou ik de koers een beetje in de gaten), de kalender en een klok. Het moet ook niet de spuigaten uitlopen, vind ik, je kan ook via zo'n widget televisiekijken...
Ook widgets ontdekt. Ik moet eerlijk zijn, als het geen opdracht was geweest, had ik daar waarschijnlijk niet eens naar gekeken, maar dat zou een vergissing geweest zijn. Als je daar je diverse accounts bij gmail, delicious en facebook bijvoorbeeld aan toevoegt, dan ben je steeds als je naar netvibes gaat al ingelogd en zie je bijvoorbeeld direct of de laatste nieuwe e-mails interessant genoeg zijn om ze meteen te lezen of niet...
Met widgets had ik eigenlijk ook al op een andere manier kennisgemaakt. Ik heb windows vista staan op mijn pc thuis, en daar heb ik op het bureaublad enkele widgets geïnstalleerd: het weer, de koers van het Britse pond (omdat ik deze zomer naar Engeland ga, hou ik de koers een beetje in de gaten), de kalender en een klok. Het moet ook niet de spuigaten uitlopen, vind ik, je kan ook via zo'n widget televisiekijken...
ding 4: het vervolg op rss
De tijdzone stond inderdaad verkeerd in mijn blogaccount, ik heb dit gecorrigeerd. Nu zou het dus in orde moeten zijn. Ondertussen heb ik geleerd dat het tabblad 'instellingen' best interessant kan zijn. Wat ik ook geleerd heb: je niet slimmer voordoen dan je bent. Als je langs je neus weg een stommiteit toegeeft, of laat merken dat je ergens problemen mee hebt, heb je kans dat een lezer je een goeie tip geeft...
Het vierde ding vond ik leuk om uit te proberen, alleen dat met dat html-bestandje (om zelf rss toe te voegen op je website), heb ik nog niet aangedurfd. Als ik het goed begrijp, moet je dat zelf dan manueel bijhouden en dat lijkt me nu eens helemaal geen web 2.0, of zie ik dat verkeerd? Ik stel me zo voor dat er toch software moet zijn die voor de webmaster nieuws en nieuwigheden kan bijhouden, en automatisch feeds aanmaakt en verstuurt naar de abonnees?
Als je zo op zoek gaat naar interessante feeds, lijkt er wel geen eind aan te komen. Er is zoveel dat ik wel zou willen opvolgen, maar het is winter en ik kom nu al tijd te kort. Wat zal het dan zijn als het voorjaar en zomer wordt (mijn vingers jeuken al om weer aan de slag te kunnen in de tuin, en zo)? Ik weet wel dat rss juist gemaakt is om tijd te besparen. Je bespaart tijd doordat je niet zelf achter het nieuws aan moet, het komt naar je toe; maar je moet wel de tijd hebben, niet alleen om het door te nemen, maar ook om er effectief nog iets mee te doen.
Het vierde ding vond ik leuk om uit te proberen, alleen dat met dat html-bestandje (om zelf rss toe te voegen op je website), heb ik nog niet aangedurfd. Als ik het goed begrijp, moet je dat zelf dan manueel bijhouden en dat lijkt me nu eens helemaal geen web 2.0, of zie ik dat verkeerd? Ik stel me zo voor dat er toch software moet zijn die voor de webmaster nieuws en nieuwigheden kan bijhouden, en automatisch feeds aanmaakt en verstuurt naar de abonnees?
Als je zo op zoek gaat naar interessante feeds, lijkt er wel geen eind aan te komen. Er is zoveel dat ik wel zou willen opvolgen, maar het is winter en ik kom nu al tijd te kort. Wat zal het dan zijn als het voorjaar en zomer wordt (mijn vingers jeuken al om weer aan de slag te kunnen in de tuin, en zo)? Ik weet wel dat rss juist gemaakt is om tijd te besparen. Je bespaart tijd doordat je niet zelf achter het nieuws aan moet, het komt naar je toe; maar je moet wel de tijd hebben, niet alleen om het door te nemen, maar ook om er effectief nog iets mee te doen.
woensdag 4 februari 2009
Nog vlug even dit
De tijdstippen waarop ik mijn berichten post, komen niet overeen met wat getoond wordt in de blog. Nochtans staat de klok van mijn computer goed. Misschien moet ik eens in de instellingen nakijken, of er ergens een tijdzone is aangegeven en of die niet op de Verenigde Staten staat of zo.
Netvibes en andere overwegingen
Ben nog niet aan ding 4 begonnen omdat ik ding 3 nog niet onder de knie heb. Ondanks de tip van een volger ben ik er nog steeds niet in geslaagd een tweede tabblad te maken in Netvibes. Normaal gezien ben ik nochtans redelijk intuïtief in dat soort van dingen, maar ofwel laat mijn intuïtie me nu in de steek, ofwel is Netvibes niet op die manier geconcipieerd. Ik geef het wel niet op, het zal me ooit wel lukken.
Ik heb ondertussen nog aan iets gedacht wat ook web 2.0 is en waar ik ook al mee geëxperimenteerd heb, en dat is del.ici.ous. Ik zou er alleen nog meer een gewoonte van moeten maken om met een grotere regelmaat bookmarks op te slaan. En het zou wellicht een goed idee zijn om ook voor mijn werk een delicious-account bij te houden (of misschien één en dezelfde account, maar dan met verschillende tabbladen of zo). Je ziet dat ik in een bib werk, heb steeds de neiging dingen te categoriseren, in aparte vakjes onder te brengen, een beetje als trefwoorden toekennen. Of tags (ik kom tot de vaststelling dat ik meer web 2.0-vocabulaire ken dan ik dacht).
Ik heb de meeste 23-dingen oefeningen tot nu toe thuis gemaakt en niet op het werk. Daar zijn twee redenen voor, op het werk heb ik momenteel gewoon geen tijd, dat is de eerste reden. Er zijn te veel andere dingen die prioriteit moeten krijgen. De tweede reden is dat ik het idee heb dat ik aan het spijbelen ben als ik dit soort van dingen tijdens de werkuren doe. Alhoewel ik weet dat dat geen waar is, toch voelt het een beetje zo aan. Ik doe het ook wel graag thuis, internet en alles wat ermee verband houdt, boeit me al jaren. Alleen had ik de laatste tijd het idee dat de ontwikkelingen zo snel gingen, dat ik niet meer mee kon. Met deze cursus krijg ik steeds meer het idee dat ik weer mee zal zijn en ook gewapend zal zijn om de ontwikkelingen beter op te volgen.
Ik heb ondertussen nog aan iets gedacht wat ook web 2.0 is en waar ik ook al mee geëxperimenteerd heb, en dat is del.ici.ous. Ik zou er alleen nog meer een gewoonte van moeten maken om met een grotere regelmaat bookmarks op te slaan. En het zou wellicht een goed idee zijn om ook voor mijn werk een delicious-account bij te houden (of misschien één en dezelfde account, maar dan met verschillende tabbladen of zo). Je ziet dat ik in een bib werk, heb steeds de neiging dingen te categoriseren, in aparte vakjes onder te brengen, een beetje als trefwoorden toekennen. Of tags (ik kom tot de vaststelling dat ik meer web 2.0-vocabulaire ken dan ik dacht).
Ik heb de meeste 23-dingen oefeningen tot nu toe thuis gemaakt en niet op het werk. Daar zijn twee redenen voor, op het werk heb ik momenteel gewoon geen tijd, dat is de eerste reden. Er zijn te veel andere dingen die prioriteit moeten krijgen. De tweede reden is dat ik het idee heb dat ik aan het spijbelen ben als ik dit soort van dingen tijdens de werkuren doe. Alhoewel ik weet dat dat geen waar is, toch voelt het een beetje zo aan. Ik doe het ook wel graag thuis, internet en alles wat ermee verband houdt, boeit me al jaren. Alleen had ik de laatste tijd het idee dat de ontwikkelingen zo snel gingen, dat ik niet meer mee kon. Met deze cursus krijg ik steeds meer het idee dat ik weer mee zal zijn en ook gewapend zal zijn om de ontwikkelingen beter op te volgen.
dinsdag 3 februari 2009
Ding 3 of RSS
RSS had ik wel al gebruikt maar RSS-readers waren mij vreemd. Ik had een aantal zoekvragen op bibliotheek.be ge-rss't (als we sms'en zeggen, waarom dan niet rss'en?) maar de feeds kwamen toe in outlook. En één keer werkte het ook via de favorieten in internet explorer, denk ik. Ik moet mijn zoekvragen ook nog eens verfijnen want de resultaten beantwoorden niet altijd aan mijn wensen.
Netvibes vind ik op het eerste gezicht niet zo gebruiksvriendelijk. Ding 3 is me wel gelukt maar ik had de feeds in verschillende tabbladen willen opsplitsen, eentje voor algemeen nieuws, eentje voor bibzaken, eentje voor websites die met persoonlijke hobby's te maken hebben,... Maar dat is me vooralsnog niet gelukt. Je kunt nochtans een tabblad verwijderen, volgens mij moet je er dan ook één kunnen bijmaken. In de help heb ik ook niets gevonden wat me kan helpen...
Wat ik wel handig vind aan Netvibes of aan een gelijkaardige, online rss-reader, is dat je er van op gelijk welke computer naartoe kunt.
Netvibes vind ik op het eerste gezicht niet zo gebruiksvriendelijk. Ding 3 is me wel gelukt maar ik had de feeds in verschillende tabbladen willen opsplitsen, eentje voor algemeen nieuws, eentje voor bibzaken, eentje voor websites die met persoonlijke hobby's te maken hebben,... Maar dat is me vooralsnog niet gelukt. Je kunt nochtans een tabblad verwijderen, volgens mij moet je er dan ook één kunnen bijmaken. In de help heb ik ook niets gevonden wat me kan helpen...
Wat ik wel handig vind aan Netvibes of aan een gelijkaardige, online rss-reader, is dat je er van op gelijk welke computer naartoe kunt.
zondag 1 februari 2009
Geleerd op een andere blog
She still loved her bench, even though the park had somehow become, as she got older, more an attachment to her parents' house than a refuge from it.
Uit The interpretation of murder / Jed Rubenfeld
De regels zijn simpel:
Neem het dichtstbijzijnde boek, nu meteen
Ga naar pagina 56
Vind de vijfde zin
Citeer die zin op je blog
Kopieer deze instructies onderaan de post
Zoek niet naar een goed boek, mooi boek, maar pak het dichtstbijzijnde
(Ik had twee boeken dichtbij liggen, eentje over Windows Vista en het boek waaruit ik geciteerd heb. Als hartstochtelijk fictielezer vind ik dat ik zonder gewetensbezwaren het fictieboek mocht verkiezen boven de computerhandleiding.)
Uit The interpretation of murder / Jed Rubenfeld
De regels zijn simpel:
Neem het dichtstbijzijnde boek, nu meteen
Ga naar pagina 56
Vind de vijfde zin
Citeer die zin op je blog
Kopieer deze instructies onderaan de post
Zoek niet naar een goed boek, mooi boek, maar pak het dichtstbijzijnde
(Ik had twee boeken dichtbij liggen, eentje over Windows Vista en het boek waaruit ik geciteerd heb. Als hartstochtelijk fictielezer vind ik dat ik zonder gewetensbezwaren het fictieboek mocht verkiezen boven de computerhandleiding.)
woensdag 28 januari 2009
tweede opdracht
Zoals je eerder al kon lezen, heb ik wel al wat ervaring met web 2.0. Ik weet van alle onderstaande toepassingen wel iets:
- librarything
- flickr
- rss-feeds
- bloggen
- besprekingen van films maken en publiceren op imdb
En misschien vergeet ik er nog. Ik gebruik deze of heb ze al gebruikt, maar in de meeste gevallen slechts oppervlakkig. Zo heb ik bij twee gelegenheden foto's op Flickr gepubliceerd, maar heb ik het niet altijd gemakkelijk om ze voor mezelf terug op te roepen.
Ik heb soms ook wat problemen met de privacy die je eigenlijk voor een deel opgeeft met veel web 2.0-toepassingen. Op facebook bijvoorbeeld, al kan je dat beperkt houden, maar wat heeft het dan voor zin om je gezicht op facebook te zetten? Of neem nou bloggen, dat is een beetje als een dagboek online plaatsen. Wat ik me dan afvraag, al die 'openhartige' bloggers, of ze niet een personage voor zichzelf verzinnen en dat personage dan voor hen laten spreken? Hoeveel laten ze echt van zichzelf zien?
Nog iets dat me bijvoorbeeld aan facebook stoort, is dat je aangemoedigd wordt, op een kunstmatige manier, om vrienden toe te voegen. Zo van: dit zijn vrienden van jouw vrienden, misschien ken je ze ook en voeg ze dan ook meteen maar toe! Of, een van je vrienden is fan van die of die, misschien ben jij ook wel fan? Ik zit nog maar sinds kort op facebook, ben in korte tijd door 2 personen uitgenodigd om ook een profiel aan te maken. Eén van die 2 had ik in geen jaren meer gesproken, niet echt wat je een vriend noemt dus. En daar stond hij dan als mijn vriend en kon op die manier alles lezen wat ik toevoegde. Ik heb even getwijfeld, maar heb hem dan toch 'gedumpt' als vriend. Wat me over de drempel haalde, was dat ik in de krant had gelezen dat vrienden dumpen op netwerksites dé nieuwe trend van 2009 zou worden, én dat de gedumpten dat in vele gevallen niet eens zelf merken, ze worden in elk geval niet verwittigd (wel van elke andere kleinigheid). Kortom, lang geleden dat ik nog eens iets deed dat 'in' was!
Een andere reden dat ik misschien geen blijver zal zijn in de blogcommunity (is dat geen trendy web 2.0-woord, community?), is dat als ik eenmaal begonnen ben met schrijven, ik niet kan ophouden en maar door blijf zeuren. En zo lever ik teksten af zonder structuur, teksten die ik eigenlijk niet voorbij mijn inwendige (taal)criticus zou krijgen, als ik van mijn hart geen steen maakte. Ik zou eigenlijk uren blijven teksten bewerken tot ik vond dat het goed was, maar daar heb ik geen tijd voor. Bij deze klik ik nu dan maar op 'bericht publiceren' (en als ik het goed heb, kan je zelfs nà publicatie nog berichten blijven bewerken, is dat even een geruststellende gedachte).
eerste opdracht
Dit is niet de eerste keer dat ik een blog aanmaak. De vorige keer was denk ik meer dan twee jaar geleden, en ik heb toen met dezelfde software (blogger) gewerkt als nu. Ik heb de blog toen 'oneigenlijk' gebruikt, als er al zoiets bestaat, namelijk om foto's te delen met vrienden en familie. Sindsdien weet ik dat daar betere programma's voor bestaan, zoals flickr. De laatste twee maand of zo heb ik in afwachting van 23dingen.be ook al wat uitgeprobeerd, ik heb een account op flickr en één op librarything, en sinds enkele weken ben ik ook een gezicht op facebook.
Zoals je ziet ben ik geen neofiet op web 2.0. Waarom ik dan wil meedoen aan 23 dingen? Omdat ik het soort persoon ben dat noch gebruiksvoorwaarden noch gebruikshandleiding leest, heb ik soms wel de ervaring dat ik de software niet ten gronde beheers. Ik probeer maar wat uit. Met deze cursus hoop ik daar wat beter in te worden.
Ik heb mijn eerste blog vrij vlug in de steek gelaten. Ik steek de schuld daarvoor graag op een te trage pc. Het lag zeker niet aan de software, ik vind die erg gebruiksvriendelijk.
Ik heb mijn eerste blog vrij vlug in de steek gelaten. Ik steek de schuld daarvoor graag op een te trage pc. Het lag zeker niet aan de software, ik vind die erg gebruiksvriendelijk.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
